Hoe kan iemand

werkelijk zo lief
zijn als jij

het overdonderd-
over-verbaast me keer
op keer en telkens 
weer geef je me meer

Hoe kan iemand
nou zo fijn
zijn
en als jij zijn

je bent zo vrij
van mij
en alleen

Dans met me-
vrij met me-
leef me.

JIJ liefde, leef me.

om even terug te vallen op gister;

gisteravond was fantastisch.

vanmiddag was geen leuke middag

maar vanmorgen was wel een leuke morgen.

Vandaag is een vreemde dag.

Mama.

Nu ik zo veel meer het mijne kan noemen, zelf een voordeur, balkon, toilet, bank en keuken heb- mis ik het delen van alles.
Niet dat alles nu van mij is, nee. Dit alles wat ik nu heb deel ik met de vogels om me heen, ik steek mijn handje uit vol zonnebloempitten naar  de hongerige dieren. Pak maar wat je pakken kunt, nu heb ik ze nog.

Maar ik mis het zitten op de bank die ik de mijne noemde, maar van mijn ouders was. Alles van hen was van mij. Ik was van hen, ik was van mij.

Nu ben ik van mezelf, en dat laat een grote leegte, een groot vertrouwen op mijn eigen schouders- in mijn eigen hoofd.
Het is goed, zo kunnen bouwen op je eigen grond, goed je eigen wortels in nieuwe aarde steken, maar het is een andere wereld waar ik nu in geklommen ben. 

Mama, mag ik zeggen dat ik je mis? Ik vind het gek dat papa nu altijd speciale boodschappen doet als ik “langs kom”. Ik wil niet langskomen- thuiskomen hoort het te wezen. Thuiskomen, zonder visite-diner, zonder “kijk wat we voor je in huis hebben gehaald”.

Papa, waarom durf je me niet aan te kijken. Ben ik nu al verwilderd? Ik wens mezelf wat dichterbij- wil niet plots daarbuiten staan. Ik mis de kat, ik mis de deur van mijn kamer, de rotzooi die ik liet slingeren.
Ik mis de geur van de badkamer als mama net gedoucht had, ik mis het “ik wil de afstandsbediening”, ik mis het “wat gaan we vanavond eten?”.

Laat me kind zijn, ik ben nog niet volgroeid- weet nog niet waar ik sta, waar mijn thuis is. Wie ik ben, behalve een kind van mijn ouders en het zusje van mijn grote zus- ik moet de grote weides van de wijde wereld nog ontdekken - ben pas net opnieuw geboren in mijn eigen leven.

Wortelen en groeien vergt zon en water en kracht
Maar wacht-
ik zal gauw gaan bloeien.

x o xo xo x o x

heel hard meezingen met fleet foxes lucht op